Kantjil's Wayang Game- All Along the Watchtower-
Een eigen versie van deze song,
Gespeeld en gezongen door Kantjil
De repatriant - Geert's Assimilatie
geschreven,gezongen en gespeeld door Kantjil
Met slechts een koffer in hun hand genaamd repatriant
zijn ze hier aangekomen, weggevlucht uit het land van hun dromen
Als nederlanders op papier kwamen ze hier
ge-assimileerd net zoals Geert
Alleen bekend en geliefd om hun eten, de muziek, de pasar en God zal het weten
Met stille trom vertrekken de ouderen weer om te dromen van weleer
Na jaren erkend met een indisch monument
hun oorlog niet herkend, de bersiap onbekend
De jappenkampen zaten vol
maar buiten eiste honger zijn tol
Miljoenen doden op straat
waar niemand een traan om laat
En de stille kracht is hier geplant
in dit nuchtere land
met slechts een koffer in hun hand
genaamd REPATRIANT
Geschreven door Kantjil
Allereerst dient men in gedachten te houden dat het woordje 'indisch' in dit schrijven refereert naar het voormalige Nederlands-Indië.
Voormalig Nederlands-Indië was eeuwenlang een kolonie van Nederland geweest.
Naast de Autochtone bevolking en de Nederlanders verbleven er ook vele andere bevolkingsgroepen zoals Engelsen,Duitsers,Belgen, Ceylonezen, Chinezen en Arabieren alsook de Afrikaanse gemeenschap die werden aangeduid als Zwarte Hollanders; zij dienden als KNIL militair en woonden veelal in een zgn. Afrikaans kamp.
Al deze bevolkingsgroepen maakten deel uit van het voormalige Nederlands Indië, waarin zij elkaar in meer of mindere mate beinvloeden met hun cultuur,gedragingen alsmede bloedvermengingen door de gemengde huwelijken.
De Indische Cultuur is in dat opzicht breder dan men weleens denkt; het Indisch zijn is daarom ook moeilijk te definieren als men ervan uitgaat dat al deze bevolkingsgroepen elkaar hebben beinvloed.
Alleen al onder de Europese bevolkingsgroepen zaten er enorme verschillen.
Het is dan ook begrijpelijk dat er onder de Indische Nederlanders , deze groep nam een eigen plek in vanwege hun bloedvermenging tussen Europeaan en Autochtoon, onderling grote verschillen zijn qua gevoelens en gewoontes wat mischien wel de reden vormt voor het sterk individualistisch karakter van de Indische Nederlander.
En juist dat Indische gevoel, dat Indisch zijn is dat wat eenheid en samenhang schept in deze individualiteit.
De vermengingen die zijn ontstaan tussen de Europeanen en de Autochtone bevolking uit voormalig Nederlands Indië worden Indo-Europeanen genoemd (andere namen zijn Indo, Indische-Nederlander).
De term INDO betekent letterlijk gezien gemengdbloedig.
In de loop der jaren is deze term omgebogen tot In Nederland Door Omstandigheden.
De naam INDO heeft voor veel oudere Indische Nederlanders een negatieve bij-klank.
Dit heeft te maken met hun leven in het voormalig Nederlands Indie waar de term INDO als discriminerend werd ervaren.
Hier in Nederland heeft de naam INDO onder de jongere generatie een positieve klank gekregen.
-----------
Deze gemengdbloedige bevolkingsgroep in Nederlands Indië nam een aparte plaats in tussen de Autochtone bevolking en Europeanen ; staatsrechterlijk behoorden zij tot de Europeanen(indien hun Europese vader hun had ge-echt) maar in de praktijk hadden zij veelal niet dezelfde privileges als de Europeaan.
De Indische Nederlanders ontwikkelden een eigen cultuur, een mengelmoes van Nederlandse en Indonesische cultuur.
Deze kwam o.a tot uiting in de de Indische rijsttafel ;waarin de overdaad van een Europese maaltijd
gekoppeld werd aan de smaak die tussen Oost en West in zat ; Nasi Rames is bijvoorbeeld een typisch Indo Europese maaltijd.
In de muziek, de Indorock ; waarin Amerikaanse Rock 'n Roll op onnavolgbare wijze werd verfijnd zoals alleen de Indo dat kan. (Tielman Brothers, Black Dynamites etc..)
In gevechtskunst: Het pukulan is ontstaan in Kemajoran (zie 'geschiedenis van de Indo Europeaan) ; onder de Indische Nederlanders en wordt heden ten dage nog steeds beoefend in Nederland.
In de taal, Het Javindo is een officiele taal (ook wel Petjoh genoemd) waarin structureel gezien Javaans werd gebruikt met zoveel als mogelijk Hollandse woorden.
Ook kwam de Indo Europese cultuur tot uiting bij veel Indische schrijvers, schilders etc.( let op de term indische hierbij; natuurlijk hebben ook vele
niet-gemengdbloedigen (de Totok) uit Nederlands Indië hun bouwsteen aan de Indische Cultuur bijgedragen
De indische cultuur anno 2006 is de enige terugkoppeling die indische-nederlandsejongeren nog hebben naar hun indische roots.
Juist omdat Nederland overspoeld wordt met zovele
verschillende culturen is het van belang om bewust te zijn waar de eigen roots liggen; niet om zich te distantiëren van andere groepen maar om zich een plaats te verschaffen in deze maatschappij waar tegenwoordig alle culturele minderheidsgroepen op 1 grote hoop worden gegooid.
De vele culturele minderheidsgroeperingen in Nederland hebben allen 1 ding gemeen: hun land van herkomst is nog steeds een tastbaar feit.
De Indisch Nederlandse bevolkingsgroep heeft geen land van herkomst meer, deze is verdwenen toen Nederlands-Indië werd overgedragen aan Indonesia.
Om deze reden alleen al is het voor de Indische Nederlander belangrijk om dat 'Indische gevoel' in elkaar te herkennen; het enigste wat hun nog verbonden houdt als de grootste culturele minderheidsgroep in Nederland.
De Indische Nederlanders vormen de grootste culturele minderheidsgroep in Nederland met ruim 360.000 mensen die hier eind-begin jaren '60 aankwamen toen Indonesia onafhankelijk was geworden en er geen plaats meer was voor deze bevolkingsgroep omdat zij veelal kozen voor het Nederlanderschap die zij altijd trouw waren geweest.
Hun geruisloze assimilatie in de Nederlandse samenleving is buitengewoon flexibel verlopen.
Deze Indische Nederlanders vormden de ruggegraat van het voormalige Nederlands-Indië (thans Indonesia) waar Nederland veel aan heeft te danken.
Wat is nu dat 'indisch zijn' ?
Dit 'indisch zijn' geldt voor zowel de volbloed Hollander(totok) die generaties lang heeft vertoefd in Nederlands Indië alsmede de gemengdbloedige Indische Nederlander.
Het assimilatieproces,het opgaan in de Nederlandse samenleving, staat hier volledig buiten; dit 'indisch zijn' zit in het hart en werkt vanuit het hart.
Indisch-Nederlandse jongeren hebben steeds meer de behoefte
om zich af en toe terug te kunnen trekken in hun eigen indische roots.
Bovenstaande vlag is de Indovlag ontworpen door Pa Pfefferkorn.
Assimilatie was het toverwoord voor de eerste,tweede generatie Indische Nederlanders ; ze moesten zo snel als mogelijk integreren in de Nederlandse samenleving.
Hoe vertaalt zich dat indische gevoel nu in de nieuwe generatie Indische Nederlanders?
Dit is voor iedereen weer anders en is niet exact aan te geven; gevoel laat zich immers niet zo makkelijk vertalen.
Maar het is juist dat 'indische ondefinieerbare gevoel' wat deze groep onzichtbaar met elkaar verbindt.
