You may be high
You may be low
You may be rich, child
You may be poor
But when our land gets ready
You gotta move

You see that waringing tree
Who paints the street
You see your mother
with no id
But when our land gets ready
You gotta move

You gotta move

5 december

Blank en bruin , zij aan zij,
verenigd in mijn bloed,
rood vloeiend
geketend in een blauwe gloed.

En de sint, een allemansvrind,
met zijn witte baard en rode gewaad
heeft nog steeds niet geleerd
dat zwart naast blank staat

OOh !, (sweet home alah)bama, blank en zwart
zij aan zij,
laat zien dat de halfbloed
vol is, net als jou en mij (indo ! )

Met een crisis in de zak
heeft de sint niks weg te geven
dan alleen maar loze woorden,
loze beloftes, sudah, niets nieuws in dit leven...

15 augustus

15 augustus,
Ik zie verschrikkelijke beelden
in de ogen van hem,
oorlogsbeelden
verwoord zonder stem

In stilte gevangen
kijkt hij terug
naar zijn moederland,
verloren in een diepe zucht

Jaren lijken seconden
welke hebben geslagen
diepe wonden

Gevangen door de vijand
verstoten door zijn bloed
verbannen uit zijn land
beschermd door
een japanse hand

Zoveel verwarring
verpakt in indisch leed
15 augustus
het is maar dat nederland het weet....


superioriteit in arrogantie


Genoeglijk pakt ze haar bezem en maakt met luide stem
de stok levendig tussen haar benen, een vlucht makend
over het blauwe water en vervlogen molenwieken.
Ze schreeuwt zonder te praten en geeft haar woorden gevleugelte temidden van de blaffende honden.

"Geef mij 1 land waar ik trots op kan zijn, en laat mij neder dalen in dat land waar ik weer met klompen op kan walsen de dans der arroganten."
Vergetende dat het rulle zand klevende onder haar klompen is opgebouwd met het bloed en zweet gestolen uit verre oorden waar het gekerm zachtjes is te horen diep verborgen onder de rijstvelden welke eens melk gaven aan de kille winters in bevroren klei.

"Wij zijn altijd goed geweest voor onze onderdanen welke wij gedompeld hebben in onderdanigheid, welke wij hebben geknecht met de ketens van onze hebberigheid."
Zij sprokkelt haar woorden bij elkaar als een magische heks,en de blaffende honden kijken zwijgzaam toe als in vervoering geraakt van haar heksenbrouwsel .

Trots valt haar bezemsteel in splinters uiteen om te worden gebruikt voor een allesverterend vuur waarin haat wordt geboren en haar geur tot in de diepste diepten doordringt van de oude huizen welke haar stenen zijn gehaald door de slaven overzee.
Het spuitende gif streelt de ogen waar zand is ingestrooid, het zand welke tot klei zal vergaan door de tranen van onmacht....


CINTA? [love?]

28 June 2008

Saat itu bumi menangis
Membasahi tiap petak tanah
Sang surya pun termenung
Mencari seberkas kilau tersisa
Untuk menerangi gelapnya bumi
Seperti sepi merasuk jiwa
Memberi makna yang tak terselami

Ketika cinta terbaring kelu
Dalam pelukan sang waktu
Menunggu tanah mengering
Berharap terbitnya kehidupan
Laksana surya mencerahkan jiwa
Walau ribuan waktu berlalu
Untuk mencari cinta yang hilang

written by Ansye

LIEFDE ?
28 juni 2008

Op dat moment huilt de aarde
Bevochtigde elk plakje aarde
De zon aan het dagdromen
Zoekend een straaltje resterende glans
Om de wereld duisternis te verlichten
Een stilte lijkt de ziel binnen te dringen
Een ondoorgrond betekenis gevend.

Toen de liefde loom lag
In de omhelzing van de tijd
Wachtend op de droge aarde
Hopend op levensontwaking
Zoals de zon de ziel verkwikt
Ondanks dat duizenden tijden vergaan
Om de verloren liefde te zoeken

vertaling : Augie



noooit ge-assimileerd

Gevlucht uit een paradijs
blijf jij mij eeuwig trouw,
Oh botol tjebok,
Hormat aan jou !
Zonder jou zou mijn leven zijn
als blank papier.
Jouw water vult mijn dag
met herinneringen van daar tot hier.

Schijnbaar klein,
verstopt op mijn toilet,
jouw naam is voor nederland
nog altijd topsecrèt
botol tjebok ,
mijn redder in hoge nood
nooit ge-assimileerd
trouw tot aan den dood


lieve broer

Jij voelde je altjd meer nederlander
lieve broer.
Terwijl ik zat te vechten met
bruin en wit,
was voor jou de wereld 1 kleur.
Lieve broer,
Jouw kleuren liepen hand in hand
door een open deur...

Ik voelde mij altijd meer indisch
lieve broer,
maar samen waren wij
lieve broer,
samen waren wij "indische nederlander"
en liepen gebroederlijk
onverschrokken en stoer

Jij moest vertrekken,
lieve broer
en mijn kleuren
vielen in tranen
op de koude vloer

Binnenkort ga ik jouw as verstrooien
lieve broer,
en voor heel even
zal ik weer voelen
hoe wij toen liepen,
onverschrokken en stoer.....

indische opvoeding: Toen en Nu

Doeloe....een lèl,
dan op blote kakkies
lopen in jurk
als nenek trèmbèl

jouw frienden
sij laggen helemaal kripoet
en jij laat van schrik
luide kentoet

Nu......beste jongen
luister naar pa
niet meer doen ok?
anders veel verdriet jouw ma

jouw vrienden
zij komen langs op msn
en lachen zich rot
om zo een slappe fèn




troostmeisje ©

Zij tonen nog steeds geen berouw
ze laten jou staan daar in de kou

troostmeisje van de rijzende zon

zij hebben gestolen de vrucht in jouw schoot
en vegen het verleden in de goot

oh troostmeisje van de rijzende zon

jouw einde is nog steeds waar het begon
nog steeds die wolk daar voor de zon

oh troostmeisje van de rijzende zon

het recht van de wereld
is nog steeds krom

Indische levenswiel

Hey Pa,
apa kabar jij ?
Gekomen
uit erkenning
geschreven op
flinterdun papier
wat nu langzaam
aan het vergaan is
in de politiek
van wit-schuimend bier

Hi zoon,
sudah tua,
laat maar,
jij moet verder gaan
Ik heb vrede
met de flinterdunne
erkenning
van mijn bestaan.
Leef zoals ik je heb geleerd,
Verenig oost en west
in jouw ziel
en laat voor eeuwig
draaien
ons indische levenswiel...
indo europeaan

Hoe nederlands je ook kijkt
in het heden,
de spiegel weerkaatst
in al haar eerlijkheid
een nazaat van
nederlands indisch verleden

De spiegel vertelt je
zonder woorden
hoe de blik in jouw ogen
uit Oost en west is geboren,
uit het land waar jouw
bangsa is weggedreven
maar in herinnering is gebleven.

Onverbiddelijk kijkt
de spiegel jou aan,
net zolang totdat je beseft
hoe jij komt aan deze naam;

indo-europeaan

is getekend,
kantjil

De stille schreeuw

De herinnering aan het Japanse kamp
zwerft door zijn gedachten
als een loodzware,verstikkende damp

Elke knippering van zijn ogen
verteld een hoofdstuk over zijn
kleine gastheren zonder mededogen

Zijn tranen zijn onzichtbaar
in de zachte glimlach
die glinstert onder zijn grijze haar

Geen gehoor voor zijn verhaal,
slechts voor hun die kunnen lezen
zijn zwijgende indische taal


HALFBLOED

Ik ben een halfbloed, een mengeling tussen Oost en West,
samengebracht tot een Indische blauwe gloed
gevlucht uit mijn moeders land in de kilte van mijn vaders hand

Jarenlang verzwegen in de geschiedenisboeken
waar je mijn ware geschiedenis hoort te zoeken.

Gevochten en gestreden voor dit land
met een leeuw in het hart,
en een lege koffer in de hand.

Ik was de ruggegraat van mijn Moeders land,
mijn daden zijn weggemoffeld
in het vrome Nederlandse zand.

Mijn naam is van hem die van ver kwam naar Indië toe,
zijn bloed stroomt door mijn aderen
hand in hand met het bloed van haar,mijn lieve Ibu.

Mijn taal is gevuld met woorden uit zijn land,
gesproken met het hart van haar,
versmolten tot een scherp wapen in mijn hand...


AnakIndo

Zij liet mij voelen
de verborgen tederheid
van een vuurspuwende vulkaan

Zij liet mij zien
de buigzame taaiheid
verborgen in de sierlijke liaan

Zij liet mij horen
de zachte schreeuw
van een vernietigende wind

Zij gaf mij leven
in haar baarmoeder
O,Indonesia,ik blijf
voor altijd jouw kind


Stille Kracht

Een storm raast
met het geluid
van een zachte wind
dwars
door de regenboog
die zich
n mijn hart bevindt

Een tornado
raast
door mijn dromen
waar
de kleuren
proberen te ontkomen

En angstig
doe ik
mijn ogen dicht
voor
de stille kracht
in dit gedicht


Pukul Terus

Jij viel,
in een poel
van vergeten woorden,
en jij vond
harmonieuze
Indische akkoorden.

Klanken uit een
vergeten vallei
braken de
bewuste onwetendheid
van hun
die wilden breken
het gevoel van 'wij'.

En nieuwe woorden
werden geboren
uit dat
wat werd beschouwd
als voor altijd
verloren.


Sprekend verleden

Ik zocht een traan in mijn koffer
een traan,
opgedragen aan jou
alszijnde een heilig offer

Mijn ogen zagen tussen het stof
jouw schaduw staan
jouw schaduw,
die gevoed werd door mijn
opgedroogde traan


Huilende Suling

Mijn ogen zijn als vogels van de wind
gevangen in oplaaiend stof
en ik zoek mijn indisch kind

Mijn bloed is het verborgen vuur van dat;
een verdwaalde wayang die speelt
als een grimmig schaduwspel in mijn hart

Mijn adem ruist als een blad zonder boom
zonder wortels
in het huis waar ik nu woon

En het ijzingwekkende geluid van de suling
kruipt als een sierlijke slang
in het oerwoud van mijn herinnering


Indisch gedicht

De laatste restjes van een indisch verleden
dwarrelen rond,ongrijpbaar
1 generatie verder en ook die restjes zijn verdwenen

Haastig worden alle brokstukken bij elkander gebracht
indische fragmenten
als uit een film die zijn premiere al heeft gehad

Nog 1 generatie verder en het boek kan dicht
het indische boek
en wat over blijft is slechts een indisch gedicht


Waar?

Waar is de geschiedenis van de Indo gebleven?
350 bladzijden zijn verzwegen

Wat is er van de indo overgebleven?
verpakt in 350 bladzijden, ongelezen

Kunt U, Nederland, datgene aan ons teruggeven
die 350 bladzijden, zodat iedereen kan lezen?


Geassimileerd

Geboren uit wortels met verschillende kleur
jouw tongval spreekt nog steeds deze erfenis
jouw huis herbergt nog altijd die tropische geur

Verbannen uit jouw land, de pijn was rouw
je mocht kiezen, maar een keus was er niet
welkom hier, en verdwijn maar gauw

Ge-assimileerd, maar de kleur is gebleven
na zoveel jaren hard werk,
mijmerend in herinneringen
voor het eerst zie ik je van verdriet en onmacht beven


Blue suede indoShoes

Indisch cultureel erfgoed
is dit tastbaar?
nee,'t zit in mijn bloed

Waar is onze indische cultuur?
zoek niet verder
het zit verscholen in onze natuur

Mijn antwoord zit in deze indo-blues
indisch cultureel erfgoed
rood-wit - danst op- blue suede shoes


Bengawan Solo

Bengawan solo, waarom zo stil pa?
di mana jouw gedachten?
di tanah yang kamu cinta?

Je hoeft niets te zeggen, het is heimwee
elke trilling in jou vertelt zijn verhaal
een verhaal van verlangen naar de tukang sate


Kandjeng

Kandjeng Rama
jij bent in mij
ik in jou
open de schaduw
met jouw licht
en stuur de woorden
van dit gedicht
naar hun
die kunnen voelen
de overweldigende stilte
in hun indische drama.


Setan

De duivel krijst
als het gespartel
en verlangen
van een
verwaarloosd kind

de duivel krijst
met zijn
onverschillige lawaai
tot hen
waarin oost en west elkaar vindt


Gevonden ?

Zoek de indo in dit gedicht
lichtgeraakt
een vertroebeld zicht

Springt van hier naar daar
elke discussie
raakt wel een gevoelige snaar

Frustratie met een bruine jas
dat is de indo
want hij moet altijd lopen in pas


Indo Dichter

Een indo dichter
gestrand
op het blauwe gesteente
van zijn geschiedenis
in het land
van Maas en Waal

Een geschiedenis met beelden
verbrokkeld
in talloze fragmenten
naar woorden zoekend
hunkerend
naar een verhaal


Kleuren en Geuren

Kleuren volgen onvermijdelijk de historie
als een woeste wedloop
naar het hart van ons aller Matahari

Adem de geuren van dit verleden
slechts een ogenblik in ons hart
wat ons heeft gebracht tot het heden...


Stiefkind van nederland

Stiefkind van nederland
balancerend tussen
draaiorgel en gamelan

de geur van miskenning
verdoofd jouw trots,
maakt volgzaam als gewenning

ploeterend in de vochtige mist
zoekend naar erkenning
Oh!! als Pa dit toch eens wist...?


MET STILLE TROM

Met stille trom zijn ze hier gekomen
weg, uit het land van hun dromen

Jarenlang hebben ze hier gewoond
hun assimilatie is nooit bekroond

Hun verhaal is nooit gehoord
geen interesse in hun woord

Alleen bekend en geliefd om hun eten
de muziek, de pasar en God zal het weten

Met stille trom vertrekken de ouderen weer
een laatste rustplaats om te dromen van weleer


Djongkok

Gehurkt in vervlogen tijden
de kleuren zijn verdwenen
de geur is gebleven
als een herinnering
die nimmer valt te vermijden

vorige posting - volgende posting