"Indo vader met bruine oog en totok moeder
met blauwe oog.
Ik ben tweede generatie indische nederlander en
beschrijf indische zaken welke het nieuws nooit zullen halen"
Net zoals surinaamse-nederlanders, groningse- nederlanders, turkse -nederlanders, drentse- nederlanders, marrokaanse-nederlanders, friese- nederlanders, chinese-nederlanders, molukse-nederlanders etc...
een behoefte hebben om zich te kunnen uitten in eigen gewoontes en tegelijkertijd ook deel uit te kunnen maken van de nederlandse samenleving ,
waarin het beheersen van de nederlandse taal een cruciaal punt is, zo hebben ook de indische-nederlanders daar behoefte aan.
Al deze groepen tesamen vormen een multiculturele samenleving en zijn een verrijking aan de nederlandse cultuur.
De indische-nederlanders zijn thans geheel ge-assimileerd in de nederlandse samenleving.
En dit, ondanks dat hun geschiedenis jarenlang grotendeels is verzwegen in de nederlandse geschiedenisboeken.
Wat het assimilatieproces van de indische-nederlanders heeft bespoedigt was hun kennis van nederlandse taal en cultuur.
De indische-nederlander is grootgebracht met de nederlandse taal en cultuur in nederlands-indië omdat zij als gemengdbloedige bevolkingsgroep werden gerekend onder de europeanen.
In de geschiedenis van de indische-nederlander is te lezen hoe dit tot stand is gekomen, want gedurende lange tijd in de geschiedenis van nederlands-indië stond de indo onderaan op de koloniale discriminerende ladder.
Uiteraard was de nederlandse cultuur van de indische-nederlander verweven met de indonesische achtergrond afkomstig van hun
indonesische stammoeder.
En dit bracht een zeer kleurrijke cultuur teweeg
van de gemengdbloedige indische-nederlander.
Voeg hieraan toe de meestal hollandse achternamen van hun (veelal)Hollandse stamvaders welke zij dragen (soms werden deze Hollandse namen bewust omgedraaid door deze hollandse stamvaders) en dan wordt begrijpelijk waarom hun assimilatieproces zo
soepel is verlopen t.o.v andere minderheidsgroeperingen welke deze voordelen
niet in bezit hebben.
Wat is er nu gaande in nederland ?
Het huidige nederlandse regeringsbeleid heeft steeds meer de neiging om de bevolkingsgroepen van elkaar te separeren door hun politiek van positieve discriminatie.
Het negatieve gevolg van zo een beleid is dat jongeren zich gaan afscheiden in eigen subculturen, deze tendens is zelfs bij sommige indische nederlanders te zien.
Maar gedurende de meer dan 50 jaren dat de indische nederlanders hier wonen
hebben velen van hen zich vermengd met de nederlandse bevolkingsgroep zodat er relatief weinig is overgebleven van hun oorspronkelijke mengcultuur.
Is er adem genoeg om dit levend te houden en niet
geheel te laten verdwijnen ?
Meer dan genoeg !
Ook al is er weinig overgebleven van onze mengcultuur; het gaat niet om de hoeveelheid,
maar om onze spirit welke er doorheen ademt.
En een ieder ademt op eigen manier.
Indisch-nederlandse jongeren van de derde generatie welke met vaak prachtig ontworpen tatoeages of een specifieke modetrend een 'indisch gevoel' naar buiten willen brengen representeren exact hetzelfde wat ik met mijn gedichten doe, nml:
"dat indische gevoel zichtbaar maken "
Trachten om dit gevoel zichtbaar te maken is tijdloos en grensoverschrijdend.
En dat indische gevoel zichtbaar maken en levend te houden is altijd de verborgen, bescheiden en sluimerende boodschap geweest van Tjalie Robinson;
Bekende nederlands-indische schrijver en oprichter van het indische tijdschrift "Moesson", en de de pasar malam besar, thans tong tong fair genoemd.
Uiteraard is kennis omtrent de eigen geschiedenis van groot belang.
Het heden is nu eenmaal gevormd door het verleden en de keuzes welke daaruit zijn voortgevloeid.
Een beknopte en overzichtelijke samenvatting over de indische-nederlanders en hun ontstaan tot hun aankomst in nederland is hier te lezen.
Over Indonesië weet ik weinig, behalve dat een minderheidsgroepering daar geen enkele kans maakt op volledige acceptatie zelfs als de eigen identiteit geheel wordt verloochend.
De val van President Suharto in 1998 ging gepaard met plunderingen, brandstichtingen, moordpartijen en verkrachtingen van Chinese vrouwen.
Hieruit bleek weer dat ondanks de medewerking van de Chinezen om hun identiteit te verloochenen, dat zulks totaal geen zin had.
Zij zijn en blijven Chinees.
Dit voorbeeld maakt dan ook heel begrijpelijk dat de indisch-nederlandse bevolkingsgroep
daar geen of weinig kans tot overleven had na de onafhankelijkheid, de bersiap, van indonesië.
Een wijze "keus" van de 1e generatie indische-nederlanders om naar nederland te vertrekken, zij hebben ons, de tweede en derde generatie indische-nederlanders, behoed voor zo een discriminerend beleid tegen minderheidsgroeperingen.
"Het was niet echt een keus, in werkelijkheid moesten ze vluchten naar een land welke ze nog nooit hadden gezien, daarom is het woordje "repatriant' in feite een verkeerde benaming voor de indische nederlander.
Voor de volbloed Hollander, de totok, was het een terugkeer naar land van herkomst, daarom past het woordje "repatriant' beter bij hen."
Betekent dit dat ik als indo, indonesië moet verloochenen als moederland, het land waar mijn stammoeder vandaan komt?
Moet ik als indische_nederlander met wrok naar nederland kijken, het land van mijn stamvader ?
Nee, en wel om deze reden:
Ik voel de liefde van alletwee door mijn aderen stromen.
Begrijpt U ?
Wat voor mij, kantjil, belangrijk is:
Ik ben als indo, indische nederlander geboren met een erfenis uit nederlands indië welke nog steeds voortsluimert diep in mij en zich nog steeds weet te manifesteren in de huidige tijd.
Elk mens krijgt een erfenis mee van zijn voorouders, aan een ieder de taak om daar iets eigens aan toe te voegen,
en niet om met wrok en negatieve gevoelens terug te kijken op deze erfenis.
Aan een ieder de taak om deze erfenis te transformeren tot een mooie djatihouten
windmolen welke geurt naar kruidnagel
in de Hollandse wind.
Ik draag vele namen:
blanke, kleurling, buleh, mixtiez, gemengdbloedige, halfbloed,kwartbloed,allochtoon, repatriant, koloniekind, blauwe...
maar de indo blijft overeind staan tussen al deze benamingen.
Deze pagina is opgedragen aan deze naam:
i n d o !
"Voor mijn vader, grootouders, eerste generatie indische_nederlander, zij
hebben voor mij de weg vrijgemaakt om
te kunnen leven als vrij mens.
Voor mijn 3 kinderen, derde generatie indische-nederlanders, zodat ze een plek hebben in de huidige samenleving waar zovele verschillende culturen op elkaar inwerken."
"Derde generatie indische-nederlanders dreigen tussen wal en schip weggedrukt te worden omdat ze ondergesneeuwd worden door de vele culturele minderheden;
zij zoeken een thuis, een eigen cultuur,en daar zit het grote probleem voor hen:
Die eigen cultuur is al bijna in rook opgegaan.
Daarom is het belangrijk hun te vertellen over hun achtergrond, en hoe hun grootouders, ouders in nederland terecht zijn gekomen, en wat voor een rol ze ingevuld hebben in de geschiedenis.
Al die jaren is er veel teveel verzwegen
over hun geschiedenis;
Sinds de ontwikkeling van internet is er een enorme inhaalslag gaande, de indische-nederlander zwijgt niet langer meer en laat zijn/haar indische stem horen via internet."
menu
nieuw
